“Ik kan gewoon weer mezelf zijn!”
Twee jaar lang liep Marjon rond met nog maar vijfeneenhalve tand in haar bovenkaak. Dat ging best een tijdje goed. Al stond er regelmatig soep op het menu. Maar op een gegeven moment was het genoeg. Marjon besloot haar tanden te laten trekken en voor een bovenprothese te kiezen. Een beslissing die haar veel meer opleverde dan alleen nieuwe tanden.
Twee jaar lang aanpassen
Marjon had zichzelf allerlei gewoontes aangeleerd om haar gebit te verbergen. Vaak zonder dat ze daar nog bewust bij stilstond. “Ik had natuurlijk helemaal een gebaar ingebouwd, zodat mensen die tandjes niet zouden zien.” Even lachen naar iemand die langsliep? Dat deed ze liever niet te uitbundig. Want dan zouden mensen haar tanden kunnen zien.
Gewoon weer lachen en zwaaien
Met haar nieuwe kunstgebit is dat compleet veranderd. “Als ik achter de computer zit en er komt iemand langs die naar me zwaait, dan kan ik gewoon vriendelijk lachen en terugzwaaien.” Het klinkt misschien als iets kleins. Maar voor Marjon maakt het een wereld van verschil. “Mijn gedrag is ook helemaal veranderd. Ik kan gewoon weer mijn eigen open zelf zijn. Dat is wel heel fijn.” En misschien is dat wel het allermooiste aan haar nieuwe lach. Niet langer nadenken over hoe je lacht, maar gewoon weer jezelf kunnen zijn.